Ontlastingonderzoek candida darminfectie

bij een candida darminfectie

Ontlastingonderzoek candida darminfectie 2016-11-11T17:13:17+00:00

Ontlastingsonderzoek candida darminfectie

Het ontlastingsonderzoek laat duidelijk zien of er sprake is van een verstoring van de darmflora. Een vaginale infectie kan worden veroorzaakt door een slecht werkende darm. Hierdoor is het immuunsysteem in de darm niet in staat om de slijmvliezen van de vagina op een juiste wijze te instrueren. Daarom is ontlastingsonderzoek belangrijk bij vrouwen die last hebben van een steeds weer opnieuw terugkerende vaginale infectie.

Ontlastingsonderzoek

Ontlastingsonderzoek Candida infectie
Voorbeeld uitslag ontlastingonderzoek
Vraag via de link online therapeut een ontlastingsonderzoek en een advies over de behandeling van een schimmelinfectie of gistinfectie aan als uw score tijdens de online test hoger is dan 90. Aan het ontlastingsonderzoek zijn kosten verbonden. U kunt dit ontlastingsonderzoek ook als ‘second opinion’ of als controle op de voortgang van een candida behandeling bij een andere therapeut gebruiken.
Appelazijn stimuleert de darmbewegingen (peralstiek). Als u één week voor het ontlastingsonderzoek elke morgen één borrelglaasje appelazijn verdunt in een glas lauw water drinkt zullen er door de extra darmbwegingen meer schimmels en gisten in de ontlasting terecht komen. Als u het onderzoek nog beter wilt uitvoeren kunt u ook gedurende drie dagen elke dag één ontlastingmonster nemen. Zo vergroot u de kans dat er schimmels of gisten worden aangetroffen. U moet deze monsters wel in de koelkast bewaren tot het ogenblik waarop u de monsters verstuurt.
Bij een ontlastingsonderzoek dat door een reguliere arts of specialist wordt uitgevoerd wordt vaak alleen gekeken naar de aanwezigheid van schimmels of gisten maar wordt niet onderzocht of een darmflora disbiose of een verstoorde zuurtegraad de oorzaak zou kunnen zijn.

Voor een betrouwbare diagnose van een schimmelinfectie of gistinfectie is een ontlastingsonderzoek de aangewezen weg. In een ontlastingsonderzoek moet tenminste gekeken worden naar de volgende aspecten.

  • Mogelijke aanwezigheid van schimmels en gisten
  • De pH waarde van de darm
  • De toestand van de gezonde resisidente darmflora
  • Mogelijke aanwezigheid van pathogene transiënte darmflora
  • Vertering van koolhydraten, eiwitten en vetten
Vraag via het elektronisch spreekuur een advies over de behandeling van een schimmelinfectie of gistinfectie aan. Dit advies wordt gebaseerd op de resultaten van een ontlastingsonderzoek.

Het is belangrijk dat u in de twee dagen voor het onderzoek in een klein dagboek bij houdt wat u heeft gegeten. Het zou nl. zo kunnen zijn dat uw arts of therapeut u daar later vragen over stelt. Als bijvoorbeeld het spierweefsel (eiwitten) in uw ontlastingmonster licht verhoogd is kan dat worden veroorzaakt doordat u twee keer vlees heeft gegeten voorafgaande aan het onderzoek, en dan is een licht verhoogde uitslag voor spierweefsel normaal.

Levend Bloed Analyse (LBA) heeft niet mijn voorkeur

Sommige artsen en therapeuten gebruiken een levend bloed analyse (LBA) als diagnose middel voor een schimmelinfectie of gistinfectie. Deze analyse behelst een biologische observatie van één of meer druppels perifeer bloed, die met behulp van een lichtmicroscoop met fase contrast condensor via een videocamera vergroot worden geprojecteerd op een monitor. Deze microscoopset bereikt met behoud van voldoende resolutie een maximale vergroting van circa 7.000 x Een LBA schiet op een aantal vlakken tekort:
  1. LBA zegt niets over de darmflora
  2. LBA zegt niets over de pH waarde van de darm
  3. LBA geeft alleen een positieve uitslag als de schimmels of gisten in het bloed aanwezig zijn. Veel artsen betwijfelen of dat kan bij patiënten die niet terminaal ziek zijn of waarbij het immuunsysteem normaal functioneert.
Drs. Nieuwenhuis directeur van de Stichting Orthomoleculaire Educatie denkt daar anders over. Volgens Nieuwenhuis is het onder meer mogelijk de kwantiteit en hoedanigheid van Candida gistcellen c.q. -schimmels in het bloed te beoordelen. Dit wordt, volgens hem, tot op zekere hoogte, voldoende representatief geacht voor de situatie in de weefsels.